വേനലിലാണ് മണ്ണിന്റെ മണം യഥാര്ത്യത്തില് ആസ്വദ്യമാവുന്നത്. വെയില് മറയുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ മഴ മുഖം കാണിക്കും . ആദ്യം ഒന്ന് ഭൂമി നനച്ചിട്ട് പോകും. ആദ്യത്തെ വെള്ളത്തിന്റെ കുളിര് ഭൂമി ഏറ്റു വാങ്ങുന്നതോടെ മനം നിറയുന്ന മണം പുറപ്പെട്ടു തുടങ്ങും. എന്നാല് മഴ പെയ്തു ഭൂമി മദാലസ ആകുന്നത് വരെ ആ നറുമണം ഭൂമിയില് തങ്ങി നില്കില്ല. ഇഞ്ചി നടാന് കിളച്ചിട്ട പറമ്പില് നിന്നും പൊടിഉയരുന്ന മൈതാനത് നിന്നുമാണ് ഞാന് ആ മണത്തിന്റെ സൗരഭ്യം ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങിയത്.
അല്ലെങ്കില് തന്നെ മണ്ണിന്റെ മണം ആകര്ഷനീയമാണ്. വയനാടന് മണ്ണിന്റെത് പ്രത്യേകിച്ചും . മണ്ണിന്റെ വിളിയും തടുക്കാന് കഴിയാത്തതാണ് . മണ്ണ് വിളിച്ചപ്പോള് ഇറങ്ങി ഒന്നും നോക്കാതെ നടന്നവരാണ് മിക്ക വയനാട്ടുകാരും . യുദ്ദവും അതെ തുടര്ന്നുണ്ടായ വിശപ്പും ആ വിളിക്ക് ശബ്ദം നല്കി. കൊതിപ്പിച്ചു കൂടെക്കൂടിയ മണ്ണ് തന്നെ ഇടക്ക് മലംബനിയുടെ രൂപത്തില് പിണങ്ങി നോക്കിയെങ്ങിലും അവരാരും തന്നെ പിന്തിരിഞ്ഞില്ല .
മണ്ണും മനുഷ്യനും നാടും നരകവും വീടും വിശപ്പിന്റെ വിളികളും എയുതില് പയഞ്ഞനാണ്. എന്നാല് പൊറ്റക്കാടിന്റെ വിഷകന്യക അതിനെ ഒക്കെ ഉസ്താതായി നില്കുന്നു. പോട്ടക്കടിനു മീതെ ഇതിനെ കുരിചെയുതുയ ആരും തന്നെ ഇല്ല .
സലാം
Wayanaden
Friday, January 14, 2011
Sunday, October 31, 2010
Tuesday, October 5, 2010
വെറുതെ രണ്ടു ദിവസം ലീവ് കിട്ടിയപ്പോള് കാസര്ക്കോട്ട് നിന്ന് വയനാട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോള് കോട മൂടിയ പെരിയ ചുരം നന്നായി വരവേറ്റു . വീട്ടില് എത്തിയപ്പോള് പുറത്തിറങ്ങാന് പറ്റാത്ത മഴ ആയിരുന്നു .കാസര്ക്കോട്ടേ കൊടിയ ചൂടില് നിന്ന് വരുന്ന എനിക്ക് നല്ല തണുപ്പ് തോന്നി . കുളിക്കാനായ് വെള്ളം ചൂടാക്കിത്തരാന് പറഞ്ഞപ്പോള് ഉമ്മ കുറെ ചിരിച്ചു ''ഈ ചൂടത്തോ '' ഉമ്മ നിഷ്കളങ്ങമായി ചോദിച്ചു . കാസര്ക്കോട്ടേ ചൂടിനെ പറ്റി ഉമ്മാക്ക് എന്തറിയാം .കുളിച്ചു കയിഞ്ഞു വിറയ്ക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടപ്പോള് ഉമ്മാക്ക് ഖേദം തോന്നി .ഒരു മരുനടെന് വയനാട്ടുകാരന്റെ പരിഭവങ്ങള് ആരു ചെവി കൊള്ളാന് .
Subscribe to:
Posts (Atom)